Osada istniała już w XVI wieku, jej początki wiążą się ściśle z dziejami Staropolskiego Okręgu Przemysłowego. Swoją nazwę zawdzięcza minerowi Suchiniowi, który tu w 1578 roku miał kuźnicę. Do rozwoju Suchedniowa przyczynił się Stanisław Staszic ustanawiając tu Zarząd Zakładów Górniczych Królestwa Polskiego, przeniesiony później do Warszawy.
Plan urbanistyczny miejscowości, według przekazu, też zaprojektował sam Stanisław Staszic.
W okresie powstania styczniowego powstał w Suchedniowie oddział zbrojny braci Dawidowiczów. W okolicach miasta toczyły się walki oddziałów Langiewicza i Czchowskiego. Za udział w powstaniu, produkcję broni i pomoc powstańcom w lutym 1863r. Suchedniów został spalony.
Z tego okresu zachował się sztandar powstańczy, przechowywany w kościele parafialnym p.w. Św. Andrzeja Apostoła.
Na przełomie XIX i XX wieku nastąpiło ponowne ożywienie przemysłowe. Ludwik Starke wzniósł w Suchedniowie nowoczesną odlewnię żelaza i warsztaty mechaniczne.
Bogate złoża czerwonej glinki ogniotrwałej sprawiły, że rozwinęła się nowa gałąź przemysłu – ceramika. Antoni Wędrychowski wybudował fabrykę naczyń kamionkowych - „Marywil”. Obecnie wyrabia się tu kamionkowe rury kanalizacyjne, systemy kominkowe i ogrodzeniowe oraz kamionkę kwasoodporną dla przemysłu chemicznego.
W okresie międzywojennym Suchedniów był ożywionym ośrodkiem życia kulturalnego i popularną miejscowością letniskową.
Podczas II wojny światowej lasy suchedniowskie były schronieniem dla oddziałów partyzanckich AK („Nurta”, „Ponurego”, „Szarego”) oraz AL.
W roku 1943 w fabryce Tańskich podjęto konspiracyjną produkcję uzbrojenia dla oddziałów AK – pistolet maszynowy „Sten”.
Po wojnie Suchedniów zaczął rozwijać się jako prężne osiedle przemysłowe. Odbudowano Fabrykę Tańskich (późniejsza Fabryka Urządzeń Transportowych), rozbudowano Zakłady Wyrobów kamionkowych „Marywil”, powstały nowe zakłady drzewne.
W roku 1962 Suchedniów otrzymał prawa miejskie.
Atrakcją turystyczną miasta jest dobrze zachowana drewniana zabudowa miejska (m.in. wpisane do rejestru zabytków dworki przy ul. Bodzentyńskiej, ul. Berezów i ul. Kieleckiej).
Zabytkowy kościół parafialny św. Andrzeja Apostoła, pierwotnie jako ośmioboczna, nakryta kopułą kaplica, wybudowana w 1758 roku przez biskupa Andrzeja Załuskiego, powiększony został w 1852r. Znajduje się tu wczesnobarokowy ołtarz, okna zdobią malownicze witraże. W kościele znajduje się Kaplica Włoska, poświęcona uczczeniu 50-lecia kapłaństwa Ojca Świętego Jana Pawła II.
Kaplicę te poświęcił nuncjusz apostolski w Polsce – Józef Kowalczyk w dniu 18 maja 1997r.